Concordo co post de Kavafinho. Unha vaga de priapismo adolescente estase a estender coma un andazo polos comentarios anónimos dalgúns blogues.
Non, se ao final estámoslle dando a razón ao poeta editor.
terça-feira, dezembro 13, 2005
segunda-feira, dezembro 12, 2005
Corrección
Andei estes días ensarillado nas correccións dunha noveliña xuvenil que sairá do prelo para a primavera. O texto xa pasou pola man do corrector e agora tócame a min coma autor a ardua tarefa de rematalo. Ven isto ao caso da pouca repercusión que ten este traballo no mundo editorial galego. Case ningunha editora pon nos créditos do libros os nomes dos correctores, só me consta nos da editorial española El Acantilado, onde chegan aparecen ata os nomes do primeiro e o segundo e ata un coordinador segundo me comenta o meu benquerido editor.
Asemade nos premios da Edición do 2005 a celebrar pola AGE o próximo 17 de Nadal non se recolle ningún premio neste sentido.
Creo, que nun sistema literario coma o noso, a súa función é de especial relevancia e debería ser recoñecida dalgún xeito. Cumpriría con comezar a poñer os seus nomes nos libros.
Asemade nos premios da Edición do 2005 a celebrar pola AGE o próximo 17 de Nadal non se recolle ningún premio neste sentido.
Creo, que nun sistema literario coma o noso, a súa función é de especial relevancia e debería ser recoñecida dalgún xeito. Cumpriría con comezar a poñer os seus nomes nos libros.
segunda-feira, dezembro 05, 2005
O home que sabía demasiado
Sentados no sofá o sábado á noitiña, os nenos dormen e ti folleas unha revista. Nas súas páxinas 24 pares de zapatos: seis pares para o día, seis de salón, seis para a noite e seis de sandalias. Pregúntasme se sabería escoller os que máis che gustan. Ergo a cabeza do meu libro, boto unha ollada rápida e sinalo axiña os segundos de arriba dende a dereita, unhas merceditas marróns. Ti sorpréndeste da rapidez do meu acerto e comentas que non pode ser bo que te coñeza tan ben.
quarta-feira, novembro 30, 2005
VIII PREMIO DE POESIA CONCELLO DE CARRAL
Un xurado composto por Xurxo Alonso, gañador da edición anterior, Cesareo Sánchez Iglesias e Miguel Anxo Fernán Bello tivo a ben concederme o devandito premio polo meu poemario Cartas do terceiro día, aos que aproveito para darlles as grazas. A obra será publicada por Espiral Maior o próximo ano.
O premio farase entrega nun acto a celebra o vindeiro días 2 de decembro as oito da tarde na Biblioteca da Casa de Cultura do Concello de Carral. Quedades convidados
Déixovos un adianto aquí abaixo do poema co que comeza a obra. Pode soar un chisco pretensioso pero trátase duna poemario narrativo con forma epistolar e ambientado na China e na escrava vida das súas mulleres labregas. Supoño que ata Jaureguizar que non le poesía atreverase con el.
O premio farase entrega nun acto a celebra o vindeiro días 2 de decembro as oito da tarde na Biblioteca da Casa de Cultura do Concello de Carral. Quedades convidados
Déixovos un adianto aquí abaixo do poema co que comeza a obra. Pode soar un chisco pretensioso pero trátase duna poemario narrativo con forma epistolar e ambientado na China e na escrava vida das súas mulleres labregas. Supoño que ata Jaureguizar que non le poesía atreverase con el.
Cartas do terceiro día
Miña filla:
Jinzhu
era o alcume de miña avoa,
Xinhuai
era o de miña nai,
elas e as demais labregas
da prefectura de Jiang Yong,
Provincia de Hunam,
que sabían da súa nacencia e serventía,
xamais souberon ler ou escribir en han
nin os seus nomes
nin os de seus fillos
nin os dos paxaros
que brincaban nas leiras,
emporiso ensináronme
na súa secreta linguaxe
o pouco que sabían,
o pouco que eu tamén sei
e que agora quero entregarche
nestas cartas que escribo coas túas irmás
na terceira xornada de convite e rexouba
dende o teu casorio arranxado
polo alcoviteiro da aldea
co teu pai e a familia dese prea
co que ves de casar.
Jinzhu
era o alcume de miña avoa,
Xinhuai
era o de miña nai,
elas e as demais labregas
da prefectura de Jiang Yong,
Provincia de Hunam,
que sabían da súa nacencia e serventía,
xamais souberon ler ou escribir en han
nin os seus nomes
nin os de seus fillos
nin os dos paxaros
que brincaban nas leiras,
emporiso ensináronme
na súa secreta linguaxe
o pouco que sabían,
o pouco que eu tamén sei
e que agora quero entregarche
nestas cartas que escribo coas túas irmás
na terceira xornada de convite e rexouba
dende o teu casorio arranxado
polo alcoviteiro da aldea
co teu pai e a familia dese prea
co que ves de casar.
Robinson Crusoe
Hoxe as nove cuarto da mañá co coche avariado no medio da rotonda de Bouzas namentres os condutores dos automóbiles, dos camións e das furgonetas que pasaban chamábanme de todo e lembrábanse da miña nai sentinme o home máis só da terra, un autentico náufrago neste mundo infame que nos arrodea.
terça-feira, novembro 29, 2005
Aniversario
Con esta son cen as alfaias que puxen neste estoxo de bitios. Grazas a Menchu e aos meus fillos Lucas e Zoe, moito da nosa vida fica aquí agochado xa para sempre. Grazas tamén a tod@s @s que o abriron e o leron de vagar e compartiron as súas verbas comigo. A Dasman que foi o primeiro e a Náufrago e a Chus –que onte tivo a seu fillo Carlos- polos seus azos, e tamén a Kavafinho, Jaureguizar, Brétemas, Martin, Ian, María, Veloso, Kamikaze, Peke, AQUI, Lauradinha, Derrota, Torredebabel, Hojasdehierba, Máis Alá, Cau, Ababoro, Flordelis, Edu, Henrique, Tío Pepin, Remolca, Tedhead, Xose Luis Mosquera, Samo, Lola, Cfeijoo, Adelita, Esqueleta, Vilarón, Pedro, Nono, Paimiño, Maohi, Blondie, Opaco, Venres, Alejandro Fedorento, Pablo, Sonia, Bartolomeu Lourenço e a tod@s @s anonymus. Beizóns a tod@s.
segunda-feira, novembro 28, 2005
Os chineses son lusistas...
Esta é a conclusión a que chego despois dunha batida por distintos bazares de todo a 1 €. Merco distintas axendas do próximo ano e todas elas veñen en: castelán, inglés, catalán, euskera e portugués. O dito ou son lusistas...ou a pesares da morea que son non teñen nin un filólogo galego. :-)
Nota: Pareceumo a min ou o artigo de hoxe na Voz sobre a invsión chinesa ten certo cheiro xenófobo.
Nota: Pareceumo a min ou o artigo de hoxe na Voz sobre a invsión chinesa ten certo cheiro xenófobo.
Subscrever:
Mensagens (Atom)
