quarta-feira, maio 06, 2009

Galegao


Levo todo ano acudindo os luns pola tarde ao conservatorio co meu fillo e o seu bombardino. Aló agardo dúas horas por el para traelo de volta canda dúas amigas e compañeiras. A ida atravesamos sempre a Avda. de Castelao e dende primeiro día en que me preguntou quen era o tal Castelao, eu debúllolle todos os luns parte da súa vida e obra e el anda un chisco alucinado de que fose tantas cousa: político, escritor, ilustrador, pintor... Este luns cando xirabamos na rotonda diante do Alcampo, falamos:

―A Castelao le gustaba mucho el gallego, no?

―Abofé que si, xa cho contei.

―Pues si tanto le gustaba bien se podía llamar Galegao y no Castelao.

Recoñezo que tardei en collelo e mo tivo que explicar, pero logo escachamos os dous a rir coma parvos. Eu pola súa brincadeira e el, supoño, que satisfeito pola súa enxeñosa ocorrencia.

2 comentários:

Anónimo disse...

Realmente vexo que co teu fillo tes a mesma situación que moitos pais/nais como min que por mais que intentan que os seus fillos falen en galego, vivindo nunha cidade ou vila grande é ben difícil. Dígoo por esas frases entremesturadas nos dous idiomas.Cos meus, despois de dez anos empezo a conseguir que se dirixan a min en galego. Todo porque non me gustan as imposicións, pero témome que por outras bandas sí son impositivos co idioma dominante. ¡Non sei se o estaremos facendo ben!

شركة المثالي سوبر disse...

شركة تنظيف مكيفات مركزي بالدمام
شركة عزل الاسطح بالقطيف
شركة مكافحة حشرات بالقطيف
شركة مكافحة النمل الابيض بالجبيل
شركة عزل بالدمام
شركة عزل اسطح بالجبيل